De Bedouienen zijn nomadische Arabieren die leven het hoeden van schapen, geiten en kamelen in de woestijnen van het Midden-Oosten. Oorspronkelijk komen ze van het Arabisch schiereiland. In de 7e eeuw trokken ze over Noord-Afrika, richting Spanje, en oostelijk, naar Iran en Azie, de Islam met zich meenemend.

Het woord 'Bedouien' is de westerse versie van het Arabische woord 'Badawiyin', wat "bewoners van de woestijn" betekent, de Badiya.

De Islam is een wereldwijde godsdienst met ruim 1 miljard aanhangers. De Islam is de grootste godsdienst van Egypte en de meeste Bedouienen zijn moslim.

Religie is altijd sterk aanwezig geweest bij deze volken. Uit hun midden is het Jodendom ontstaan, kwam het Christedom voort en kwam de Islam.

Meer informatie over de Islam vindt je hier.

Gastvrijheid staat hoog in het vaandel bij de Bedouienen en is een hoofdregel van het leven in de woestijn. Meteen bij aankomst in een Bedouienen kamp wordt een kleed gespreid voor de gasten en zoete thee geserveerd in kleine glaasjes. Elke gast, zelfs een lid van een vijandige stam, kan rekenen op 3 dagen onderkomen, verzorging en bescherming. Na de drie dagen kan de gast ongestoord en in vrede weer vertrekken. Complexe en strikte regels, waar alle Bedouienen zich aan houden, maken deze gastvrijheid tot iets wat ongeëvenaard wordt.
Voor eervolle gasten wordt vaak een uitgebreide vleesmaaltijd bereidt, ook al gaat dit ten koste van de eigen kudde en ondanks dat de Bedouienen zelf misschien al maanden geen vlees meer hebben gegeten.

Het hoofdbestanddeel van de gastvrijheid is echter wel het maken en serveren van koffie. Het maken van de koffie drukt de gastheer’s bezorgdheid en interesse uit voor zijn gasten. De bonen worden eerst geroosterd en daarna gemalen. Samengevoegd met kardemom worden ze met water in de koffiepot gedaan. Dit mengsel wordt drie keer gekookt waarna het nog een paar minuten kan trekken. De Bedouienen hebben het maken van koffie werkelijk tot een kunstvorm verheven.

De gebruiksvoorwerpen voor het maken van thee zijn in de afgelopen jaren wel veranderd. De eerst koperen theepotten zijn vervangen door geëmailleerde potten, maar voor de koffie niet. De oorspronkelijke manier van maken en de gebruiksvoorwerpen zijn hetzelfde gebleven.

Als de Bedouienen je koffie aanbieden, geniet dan van de eeuwenoude traditie en het respect wat hier getoond wordt.

Door het werk wat een Bedouienen vrouw moet doen en de lange uren alleen in de woestijn, om de kuddes te hoeden, hebben ze een sterke gelijkwaardigheid aan de man. Hun veiligheid is verzekerd door stricte gedragsregels. Dit geeft hun echter geen belemmeringen om met mannelijke vrienden te praten.

Daaruit voortvloeiend is het gegeven dan meer huwelijken zijn gebaseerd op 'liefde' dan op arangementen. Meisjes hebben net zoveel erfrecht als jongens. Dit is een manier om ervoor te zorgen dat het familie bezit in tact blijft.

Mannen mogen, in de Islam, vier vrouwen hebben. Het gebruik is echter bijna overal verdwenen. Beduoienen mannen hebben zelden meer dan 1 vrouw. Ze kunnen heel gemakkelijk scheiden, wat dan ook geregeld gebeurd. Voor vrouwen is het lastiger om te scheiden, maar niets staat ze in de weg om te hertrouwen.

Typen Arabisch

Er zijn 3 typen Arabisch te onderscheiden.

1. Klassiek geschreven Arabisch

Dit wordt voornamelijk teruggevonden in de Koran en de eerste geschriften van het Arabisch schiereiland.

2. Geschreven Modern Standaard Arabisch.

Een moderne vorm van de structuren uit het Klassiek geschreven Arabisch. Deze taal is verrijkt met woorden uit de vele dialecten die er in de Arabische wereld worden gesproken.

3. Gesproken Arabisch.

Een gemixte vorm van Arabisch, met veel variaties en vaak met invloeden van lokale (niet Arabische) talen. De verschillen in deze Arabische talen kunnen vaak zeer groot zijn. Zo groot zelfs dat mensen elkaar niet meer begrijpen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze talen apart, als afzonderlijke talen, worden genoemd, zoals Marokkaans of Caïro-Arabisch.

In de Arabische wereld bestaat een verschijnsel dat we diglossie noemen. Dat betekent dat er twee varianten van de taal naast elkaar bestaan, een 'hoge' variant voor officiële gelegenheden (het Hoog Arabisch), en een 'lage' variant als spreektaal voor de dagelijkse omgang (het Laag Arabisch). In de Arabische wereld noemen we de 'hoge' variant het Modern Standaard Arabisch (MSA), en de 'lage' het dialect.

De letters

Het Arabisch is gebaseerd op een alfabet, met aparte tekens. De taal ontwikkelde zichzelf uit het Nabateens, een van de West-Arameese talen in het oude Midden-Oosten. Het bestaat uit 28 tekens, maar sommige dialecten kunnen extra letters toegevoegd hebben. Verder is de taal gebaseerd op een strikte grammatica.

Kalligrafie

Kalligrafie is zeer belangrijk binnen de islam; velen kennen op religieuze gronden beperkingen t.a.v. afbeeldingen, en kalligrafie is hiervoor een alternatief voor versieringen.

Semitische talen

Het Arabisch is een Semitische taal, net als het Hebreeuws. Ze stammen van dezelfde familie af. Semitisch is afgeleid van 'Sem', een van de zonen van Noah. Volgens de bijbel zouden dan ook de Semitische volkeren van hem afstammen. Eén van de zonen van Sem is Aram. Van hem is de naam voor het Aramees afkomstig.

Aramees is een West-Semitische taal die in Arabië nog maar in een paar kleine dorpjes wordt gesproken. Bij Arameese Christenen en bij immigranten uit Iran, Irak, Turkije en Syrië, in de VS en Israël komt deze taal ook nog voor.

Beide talen worden geschreven en gelezen van rechts naar links.

Heilige Taal

Het Arabisch heeft ook een heilige dimensie. Het is namelijk, volgens de Moslims, de enige taal waarin de Koran volledig kan worden begrepen. Elke vertaling zal de kwaliteit van de openbaringen reduceren.

Arabische woorden in de Nederlandse taal

Heel veel Nederlandse woorden die met "al" beginnen komen oorspronkelijk uit het Arabisch, bijvoorbeeld algebra, alcohol, alkalisch, alkoof en almanak. Wetenschappelijke termen en vooral de namen van veel sterren zijn uit het Arabisch afkomstig. Ook de volgende woorden zijn Arabisch van oorsprong, waarbij het opvalt dat veel van deze woorden van maritieme oorsprong zijn. Veel namen van voedingsmiddelen en andere producten hebben ook een Arabische oorsprong.